ตอนที่ 426 เผชิญหน้าโจรสลัด

ตอนที่ 426 เผชิญหน้าโจรสลัด

หลี่เฮยเจ๋อไม่รู้ว่าตนเองตะโกนอยู่นานเท่าใด กระทั่งรู้สึกว่ามีใครบางคนมาตบไหล่

เขาตกใจสะดุ้งสุดตัว พอลืมตาขึ้นก็พบว่าซูฝานยืนอยู่ข้างกายพลางขมวดคิ้ว มือทั้งสองข้างอุดหูไว้แน่น "หนวกหูจะตายอยู่แล้ว เดี๋ยวอสูรทะเลก็ถูกเจ้าล่อมาหรอก"

เขารีบหุบปากทันควัน เงยหน้าขึ้นมองก็เห็นเพียงท้องฟ้าปลอดโปร่ง เมฆเบาบาง สายลมเอื่อย แสงแดดสาดส่องเจิดจ้า

เขามองซูฝานด้วยสีหน้าฉงนใจ "ผู้อาวุโสซู พวกเรายังไม่เข้าไปในพายุหรือขอรับ"

ซูฝานชี้ไปทางท้ายเรือ เขามองตามไปก็เห็นบนฟากฟ้ายังมีกลุ่มเมฆดำรูปหัวกะโหลกที่เห็นก่อนหน้านี้ลอยเคว้งอยู่

เขาตกใจอย่างยิ่ง จึงหันขวับกลับไปมองทางหัวเรือ พบว่าท้องฟ้าเบื้องหน้าสะอาดสะอ้านราวกับแผ่นกระจกแก้วที่เพิ่งถูกฟองน้ำเช็ดล้างมาใหม่ ๆ ใสกระจ่างจนมองทะลุปรุโปร่ง

นี่มันเรื่องอะไรกัน หัวเรือกลับลำแล้วหรือ

ทำไมถึงไม่รู้สึกอะไรเลยสักนิด

หากเรือเลี้ยวโค้ง ย่อมต้องมีความรู้สึกเอียงวูบวาบอย่างแน่นอน ทว่าเมื่อครู่นี้นอกจากความเร็วสุดขีดจนใจหายใจคว่ำแล้ว เขากลับไม่รู้สึกถึงสิ่งอื่นใดเลย