ตอนที่ 419 พวกเจ้าขนอิฐกันแบบนี้มันไม่มีจิตวิญญาณ

ตอนที่ 419 พวกเจ้าขนอิฐกันแบบนี้มันไม่มีจิตวิญญาณ

คงไม่ใช่ว่าคราวก่อนทิ้งโรคเรื้อรังเอาไว้หรอกนะ?

ซูฝานเพิ่งจะอ้าปาก ทันใดนั้นก็มีเสียง "โครกคราก" ดังขึ้นมา

“ข้าหิวข้าวแล้ว อยากกินเนื้อมังกร”

เสี่ยวจี๋เสียงแลบลิ้นอย่างเขินอาย

ชิบหายแล้วไง...

ใบหน้าของซูฝานพลันมืดครึ้มลงทันที

“เจ้าทนหน่อยไม่ได้หรือ ข้าจะไปหาเนื้อมังกรมาจากไหนให้เจ้ากัน?”

“โอ๊ย ๆ ๆ...” สีหน้าของเสี่ยวจี๋เสียงพลันเปลี่ยนเป็นเจ็บปวดทรมานอย่างยิ่ง

สีหน้าของซูฝานเปลี่ยนไปทันควัน “เป็นอะไรไป ไม่สบายตรงไหนหรือ?”