กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 416 เซียนกระบี่ดับสูญ ซูฝานปรากฏตัว
ไม่ไกลออกไป เจี้ยนปิ่งอวี่ตวาดลั่น สะบัดข้อมือเบา ๆ พร้อมกับเสียงฟ้าร้องคำราม กระบี่ยาวสีฟ้าครามทั้งเล่มพลันปรากฏขึ้นในมือ
“ตูม!——”
เสียงระเบิดดังกึกก้อง บนท้องฟ้า เมฆดำมืดมิดรวมตัวหนาทึบ ม้วนพัดพาเมฆาสีชาด ท่ามกลางหมู่เมฆมีเสียงอัสนีคำรามแว่วมาเป็นระลอก
เจี้ยนปิ่งอวี่ถือกระบี่ยืนตระหง่าน รอบกายเริ่มมีพลังเซียนไหลเวียนไม่ขาดสาย ส่งแรงดึงดูดให้เศษหินและก้อนดินลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศ
ในช่วงเวลาแห่งความเป็นความตาย เขาจำต้องงัดไม้ตายก้นหีบออกมาใช้แล้ว
หืม?
นี่มัน... ทัณฑ์สายฟ้าอย่างนั้นหรือ?
กลิ่นอายของคนตรงหน้าถึงกับมีวี่แววจะทะลวงพันธนาการ หรือว่า...?
สีหน้าของหนิงซินเจินเซียนพลันเคร่งขรึมขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้