เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 406 ได้ยินว่าเจ้าชอบหยามเกียรติคนอื่นงั้นหรือ?
กลางเวหา รถม้าเหินฟ้าคันมหึมาพุ่งแหวกม่านเมฆชั้นแล้วชั้นเล่า มุ่งหน้าไปยังสำนักฝานเทียนจินกังด้วยความเร็วสูงสุดภายใต้การนำทางของหนิวว่าง
ซูฝานยืนอยู่ตรงกราบเรือ ทอดสายตามองสายหมอกยามเช้าอันไกลโพ้น ในใจอดรู้สึกกระวนกระวายขึ้นมามิได้
“หนิวว่าง! ยังเหลืออีกไกลไหมกว่าจะถึงสำนักเจ้า?”
เสียงลมหวีดหวิวข้างหูพัดจนศีรษะมึนชา ซูฝานจึงต้องตะเบ็งเสียงร้องถาม
“มาได้ครึ่งทางแล้วขอรับ ผู้อาวุโสซู!” หนิวว่างชี้ไปยังยอดเขาสูงชันสองลูกเบื้องล่างพลางตะโกนบอก “ข้างหน้านั่นคือหุบเขาไป๋เหอ บินข้ามหุบเขาไป๋เหอไปอีกแค่ครึ่งก้านธูปก็ถึงแล้วขอรับ”
ซูฝานพยักหน้า แล้วพาหนิวว่างเดินเข้าไปในห้องโดยสาร
“เฮ้อ วันนี้ลมแรงจริง ๆ เลยนะขอรับ ผู้อาวุโสซู” หนิวว่างยกมือลูบเคราดกหนาที่ถูกลมพัดจนยุ่งเหยิง
ซูฝานจัดเสื้อผ้าที่หลุดลุ่ยให้เข้าที่พลางเอ่ยถาม “หนิวว่าง เจ้าพอจะรู้ไหมว่าแปดสำนักที่ยกพวกไปปิดล้อมสังหารศิษย์พี่เจ้าน่ะ เป็นพวกไหนกันบ้าง?”
หนิวว่างพยักหน้าเบา ๆ “ทราบขอรับ”