เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 405 แปดสำนักล้อมปราบ
“เจ้ายังคิดว่าตัวเองเก่งมากงั้นสิ?” ซูฝานบิดหูฮัสกีอย่างแรง “มันต้อง ‘แสงจันทร์สาดส่องหน้าเตียง คล้ายน้ำค้างแข็งบนพื้น’ สิ! เรื่องง่ายแค่นี้ยังจำไม่ได้... แล้วนี่ยังมีอีก ‘ลอยตามลมแฝงกายเข้าสู่ราตรี’ เจ้าตอบอะไรมาหา? ‘เปียกชุ่มไปแถบใหญ่’ เนี่ยนะ?”
“ไม่... ไม่... ไม่ถูกเหรอขอรับ?” ฮัสกีหลบสายตาเอ่ยตอบพลางทำตาเลิ่กลั่ก
“จะไปถูกได้ยังไง!” ซูฝานตวาดลั่น “มันต้อง ‘ชุบเลี้ยงสรรพสิ่งแผ่วเบาไร้สุ้มเสียง’ ต่างหากเล่า!”
ซูฝานทำหน้าขัดใจสุดขีดพลางเอ่ยว่า “เจ้ากลับไปคัดกลอนโบราณพวกนี้มาให้ข้าหนึ่งพันจบเสีย นี่คือบทลงโทษที่เจ้าลบหลู่ปราชญ์โบราณ!”
“หา? อย่างนี้อุ้งเท้าหมาของข้าไม่หักไปเลยหรือขอรับ?” ฮัสกีมองเขาอย่างน่าสงสาร “ขอลดลงหน่อยไม่ได้หรือ?”
“ไม่ได้!” ซูฝานตวาดเสียงเข้ม “ตอนนี้ข้าให้ทางเลือกเจ้าสองทาง หนึ่งคือกลับไปอ่านหนังสือเรียน หรือสองคือเพิ่มการฝึกทหารเป็นสองเท่า เจ้าเลือกเอาเอง”
“ข้าเลือกอ่านหนังสือเรียนขอรับ!” ฮัสกีตัดสินใจทันทีโดยไม่ต้องคิด
“ปัง!—”
ซูฝานหยิบหนังสือ《สามร้อยบทกวีถัง》เล่มหนาเตอะออกมา ตบลงตรงหน้าฮัสกี