เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 348 ความคืบหน้าของเรื่องราว
หัวใจของซูฝานปวดร้าวราวกับถูกมีดกรีด นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกโทษตัวเอง โทษที่ทิ้งเธอไว้ที่นี่ตามลำพัง
พออยู่ในโลกใหม่นี้นานเข้า เขาก็เริ่มลองใช้ชีวิตแบบคนธรรมดา และกลายเป็นคนอ่อนไหวตามไปด้วย
ถึงขั้นเกือบจะลืมไปแล้วว่าตนเองคือผู้บำเพ็ญเซียน
ใช่แล้ว ตนเองเป็นผู้บำเพ็ญเซียนนี่นา
ซูฝานนึกขึ้นได้ในทันใด เขารีบเรียกโอสถเซียนที่อยู่ในแหวนเฉียนคุนบนนิ้วทันที
ทว่าเรื่องประหลาดกลับเกิดขึ้น แหวนเฉียนคุนยังคงสงบนิ่งอยู่ตรงนั้น ไม่มีการตอบสนองแม้แต่น้อย!
เขาพยายามเปิดแหวนเฉียนคุนนับครั้งไม่ถ้วน แต่ก็ไร้ปฏิกิริยาโดยสิ้นเชิง
แย่แล้ว
เขาเริ่มตื่นตระหนก ความเย็นเยียบประหนึ่งถูกแช่แข็งแล่นขึ้นมาจากก้นบึ้งหัวใจ ราวกับมีใบมีดแหลมคมกรีดลงบนเส้นประสาทของเขา