กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 347 เพลิงพิโรธของซูฝาน
หมี่ลี่เอ๋อร์มองออกว่าเขากำลังลังเล จึงยืนอยู่ข้าง ๆ แล้วดึงชายเสื้อเขาพลางพูดว่า
“ไม่เป็นไรหรอกพี่โล้น หนูลงแข่งเอง พี่รีบไปทำธุระของพี่เถอะ”
ซูฝานชะงักไป “เธอจะลงเองงั้นเหรอ”
หมี่ลี่เอ๋อร์ยิ้มหวาน “วางใจเถอะน่า เมื่อกี้หนูก็เพิ่งสู้มาไม่ใช่เหรอ ไม่มีปัญหาแน่นอน”
“ฉันไม่ได้ห่วงเรื่องนั้น...”
ซูฝานตบหน้าผากตัวเอง รู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
หากว่ากันด้วยฝีมือของหมี่ลี่เอ๋อร์แล้ว เขาไม่มีอะไรต้องเป็นห่วงแม้แต่น้อย
ถ้าช่วงที่เขาไม่อยู่ข้างกาย การให้เธออยู่ในหุ่นรบกลับจะปลอดภัยที่สุดเสียด้วยซ้ำ
ต่อหน้าผู้คนมากมายขนาดนี้ คงไม่มีใครกล้าทำร้ายเธอหรอกมั้ง