เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 345 หุ่นรบรูปสัตว์
ซูฝานหันขวับไปมอง ในกองขยะนั้นมีท่อนแขนมนุษย์โผล่ออกมาอย่างเห็นได้ชัด!
มันขาวซีดอย่างประหลาดท่ามกลางความมืดสลัวรอบด้าน ไร้ซึ่งสีเลือดแม้แต่น้อย
ซูฝานตกใจไม่น้อย
แม้เขาจะคุ้นชินกับซากศพคนตายมานับไม่ถ้วน แต่การมาเจออะไรแบบนี้ในย่านการค้าที่อารยธรรมเจริญก้าวหน้าขั้นสูง มันกลับดูหลอนพิกลอย่างบอกไม่ถูก
เขาเปิดถุงออก ข้างในมีร่างของเด็กสาวสองคนนอนอยู่จริง ๆ ร่างกายเปลือยเปล่าไร้สิ่งปกปิด ทับซ้อนกันอยู่ในท่าทางที่บิดเบี้ยวผิดธรรมชาติอย่างยิ่ง
บนผิวหนังยังไม่ปรากฏรอยจ้ำเลือดหลังตาย ดูเหมือนเพิ่งจะเสียชีวิตได้ไม่นาน
ซูฝานกระชากตัวเจ้าอ้วนขึ้นมาทันที "เมื่อกี้ก็เห็นแล้วว่าแกมีพิรุธ สองคนนี้แกเป็นคนฆ่าใช่ไหม"
"มะ...ไม่ใช่ ไม่ใช่ผมนะ..."
เจ้าอ้วนส่ายหน้าอย่างบ้าคลั่ง ดูเหมือนแทบจะร้องไห้อยู่รอมร่อ ผ่านไปไม่นาน หัวของเขาก็เอียงพับแล้วหมดสติไปทันที