เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 344 พี่เก้า
“ออโต้บอท แปลงร่าง!”
“บรึ้ม!—” มายบัคคำรามเสียงกึกก้อง ก่อนจะพุ่งทะยานขึ้นจากพื้น ตีลังกาแปลงร่างกลางเวหา เสียงกลไกบิดหมุนดังสะท้อนก้องไปทั่วสารทิศ
หุ่นรบขนาดยักษ์ในร่างมนุษย์ยืนตระหง่านอยู่กลางเวหา
ซูฝานตกใจไม่น้อย นึกไม่ถึงว่าจะมีลูกเล่นแบบนี้ด้วย แปลงร่างได้งั้นหรือ?
หมอนี่คงไม่ใช่โปรดิวเซอร์หนังทรานส์ฟอร์เมอร์สใช่ไหม? กำลังถ่ายหนังกันอยู่หรือไง?
ดูท่าจะเท่ไม่เบาแฮะ!
“ว้าว พี่หัวโล้นดูสิ พวกเราบินขึ้นมาแล้วละ” หมี่ลี่เอ๋อร์เกาะหน้าต่างมองออกไปข้างนอก แสงเรืองระยิบระยับนับไม่ถ้วนสะท้อนผ่านดวงตาของเธอ ราวกับมีผืนทะเลสีครามกำลังกระเพื่อมไหวอยู่ตรงหน้า
ซูฝานยิ้มพลางตบพนักพิงเก้าอี้ของฟู่เจียสือ “นึกไม่ถึงว่านายจะซ่อนเขี้ยวเล็บไว้ลึกขนาดนี้ บอกว่าจะขับรถมารับ ที่แท้ก็เป็นหุ่นรบตัวหนึ่งนี่เอง”
ฟู่เจียสือหัวเราะร่า “ก็เป็นถึงสมาคมหุ่นรบนี่ครับ ถ้าขับรถจริง ๆ มาก็คงไม่สมฐานะสิ”