กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 328 มีเพียงส้วมเท่านั้นที่พอฟัดพอเหวี่ยงกับซูฝาน
“ขี้เกียจมาน่ะสิ” ซูฝานพลันรู้สึกว่าตนเองชักจะพูดมากไปแล้ว “รายละเอียดข้าก็ไม่รู้หรอก เจ้าต้องไปถามเขาเอาเอง”
หมาใหญ่ไม่ได้สงสัยในตัวเขาเลยแม้แต่น้อย เพราะเทพเจ้าผู้ข้ามโลกอย่างอาจารย์อา จะรู้จักกับเซียนจุติก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร
หมาใหญ่จึงเอ่ยกับซูฝานอย่างหดหู่ว่า “อาจารย์อา ข้ารู้สึกอารมณ์ไม่ค่อยดี อยากออกไปเดินเล่นข้างนอกหน่อยขอรับ”
ซูฝานพยักหน้าอย่างเข้าใจ “ไปเถอะ ๆ”
ครู่ต่อมา ซูฝานรู้สึกเบื่อ ๆ ขึ้นมาบ้าง จึงผลักประตูเดินออกไปข้างนอกเช่นกัน
ยามนี้แสงสนธยาจางหายไปจนเกือบหมดแล้ว บนม่านฟ้าสีน้ำเงินเข้มมีดวงดาราพร่างพราวระยิบระยับ ลมหนาวเหน็บในตอนกลางวันสงบลงแล้ว ร้านสุราสารพัดบนท้องถนนเนืองแน่นไปด้วยผู้คน บนโต๊ะกลมไม้โอ๊กเนื้อเนียนเรียงรายไปด้วยอาหารเลิศรสนานาชนิด สุราน้ำผึ้ง และผลไม้สดใหม่