เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 327 พบหลัวอิ่นอีกครั้ง
คืนก่อนการประลองตรงกับเทศกาลรับเหมันต์ ซึ่งเป็นเทศกาลดั้งเดิมของเมืองเจี้ยนซินพอดี
เด็ก ๆ ถือโคมไฟ นักแสดงปาหี่พ่นไฟ กวีพเนจรใส่หน้ากาก... ตามตรอกซอกซอยทั่วทั้งเมืองเนืองแน่นไปด้วยผู้คน คลาคล่ำและคึกคักจอแจ
มีคนเคยกล่าวไว้ว่า "เทศกาลรับเหมันต์ของเมืองเจี้ยนซินเปรียบเสมือนการเกิดใหม่" คำพูดนี้คงไม่เกินจริงไปนัก ชาวเมืองเจี้ยนซินแทบทั้งหมดมารวมตัวสังสรรค์กันอย่างมีความสุข ดื่มด่ำกับช่วงเวลาอันงดงามของงานเทศกาล ค่ำคืนนี้เมืองทั้งเมืองเปี่ยมล้นไปด้วยความรื่นเริง ไม่เหลือพื้นที่ให้ความรู้สึกหดหู่แม้แต่น้อย หากใครไปยืนทำหน้าอมทุกข์อยู่ริมถนน ก็จะมีคนพุ่งออกมาจากโรงเตี๊ยมดึงตัวไปร่วมดื่มสุราทันที
เจี้ยนสืออียืนทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง ดวงตาของเขาสะท้อนประกายดอกไม้ไฟในคืนเทศกาล สะเก็ดไฟสว่างวาบท่ามกลางม่านราตรีแล้วมอดดับไป
จู่ ๆ เขาก็เอ่ยขึ้นว่า "สำนักเฮ่าเทียนมาหรือยัง"
“เรียนท่านเจ้ากระบี่ สำนักเฮ่าเทียนมาถึงแล้วขอรับ”
“ดีมาก แล้วซูฝานคนนั้นมาด้วยหรือไม่”
หลิวเฉวียนผู้ดูแลส่ายหน้าพลางกล่าวว่า "บ่าวได้ตรวจสอบอย่างละเอียดแล้ว ในบัญชีรายชื่อของสำนักเฮ่าเทียนไม่มีชื่อซูฝานขอรับ"