เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 303 ตบความโอหังสือหลง
“สวรรค์ เผ่าอสูรมีผู้แข็งแกร่งระดับนี้น่าสะพรึงกลัวปานนี้ตั้งแต่เมื่อใดกัน?”
“คงไม่ใช่บรรพชนตระกูลใดบำเพ็ญเพียรจนออกจากด่านหรอกนะ?”
“มีผู้แข็งแกร่งระดับนี้อยู่ วันที่เผ่าอสูรของเราจะผงาดขึ้นมาย่อมอยู่ไม่ไกลแล้ว!”
“เผ่าอสูรสุดยอด เผ่าอสูรจงเจริญ!”
แม้จะยังห่างไกลจากเซียนแท้ที่ผ่านการก้าวข้ามแดนเซียนอย่างแท้จริง แต่ขอบเขตครึ่งก้าวสู่เซียนแท้ก็เพียงพอที่จะหยิ่งผยองเหนือผู้คนในแดนผู้บำเพ็ญได้แล้ว
เพราะอย่างไรเสีย ใต้เซียนแท้ล้วนเป็นเพียงมดปลวก
การปรากฏตัวของผู้บำเพ็ญอสูรชราทำให้เหล่าเผ่าอสูรพลันมีที่พึ่ง ต่างพากันไปยืนอยู่ด้านหลังเขาอย่างเงียบ ๆ เพื่อร่วมกันต่อกรกับซูฝาน
ส่วนฮัสกีนั้น เจ้าหมอนี่เผ่นหนีหายไปนานแล้ว ด้วยพลังบำเพ็ญระดับเซียนอิสระหนึ่งเคราะห์ การจะต้านทานแรงกดดันของครึ่งก้าวสู่เซียนแท้ก็ไม่ต่างอะไรกับการรนหาที่ตาย
“เป็นอย่างไรบ้างล่ะเจ้าเด็กมนุษย์ ด้วยพลังครึ่งก้าวสู่เซียนแท้ของข้า พอจะขอให้เจ้าไว้หน้าสักครึ่งส่วนได้หรือไม่?”