เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 302 ผู้ขวางทางสู่เมืองเซียน
นี่มันความอัปยศครั้งใหญ่หลวงของเผ่าอสูรเราชัด ๆ!
เหล่าอสูรต่างเบิกตากว้างจนตาแทบถลน อยากจะกลืนกินเจ้ามนุษย์ที่เที่ยวเก็บซากศพพวกพ้องไม่พอยังเลือกมากช่างติคนนี้รวมถึงไอ้ลูกสมุนสุนัขของมันลงท้องไปทั้งตัว ทว่าพอมองเห็นสายตาที่ซูฝานเหลือบมองมาโดยไม่ตั้งใจ กลับพากันหลบสายตาด้วยความขลาดกลัว
ซี๊ด!
ทำเอาขนหัวลุกจริง ๆ
ชั่วพริบตานั้น เหล่าอสูรต่างไม่รู้ว่าจะรุกหรือจะถอยดี ตกอยู่ในสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกเป็นที่สุด
“ข้าเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าที่บ้านยังตั้งหม้อต้มซุปเนื้อวัวทิ้งไว้บนเตา ขอตัวก่อนล่ะ...” ผู้บำเพ็ญอสูรหัวเสือดาวระดับเซียนอิสระผ่านเคราะห์สองครั้งทนรับแรงกดดันไม่ไหว หาข้ออ้างห่วย ๆ ตรงนั้นแล้วเผ่นหนีไปทันที
“อะไรนะ? เจ้าบังอาจกินคนในเผ่าข้าเรอะ! เอาชีวิตมา!” ผู้บำเพ็ญอสูรหัววัวทำท่าแยกเขี้ยวเล็บกระโจนไล่ตามไป แต่ในใจกลับคิดว่า ไอ้เสือดาวนี่โคตรจะรักพวกพ้องเลยว่ะ จะเผ่นทั้งทียังไม่ลืมลากเพื่อนไปด้วย
เรื่องขวัญกำลังใจนี้เจ้าจะไม่เชื่อก็ได้ แต่มันมีอยู่จริง