ตอนที่ 170 ออกฝึกปราบมาร

ตอนที่ 170 ออกฝึกปราบมาร

“ฮัดเช่ย—”

ภายในจวนเจ้าเมือง ซูฝานจามออกมาอย่างแรงทีหนึ่ง แล้วยกมือขึ้นขยี้จมูกตัวเอง

ประหลาดแท้ หรือว่าตนเองจะเป็นหวัดกันนะ?

ร่างกายของเขานับว่ายอดเยี่ยมที่สุดในแดนผู้บำเพ็ญแห่งนี้แล้ว หวัดแบบไหนกันจะทำให้เขาเป็นถึงเพียงนี้ได้?

หรือว่าจะมีใครกำลังคิดถึงเขาอยู่?

พับผ่าสิ เจ้าปีศาจเฒ่าตนไหนกันแน่ที่ดันมานึกถึงเขาเวลานี้ ทางที่ดีอย่าให้รู้เชียว ไม่อย่างนั้นละก็…

“เจ้าไม่สบายหรือ?” ลิ่วหลิงหันหน้ามาถามด้วยความเป็นห่วง

ซูฝานโบกมือพลางหัวเราะ “ไม่เป็นไร อาจจะเป็นพวกตาเฒ่าในอดีตกำลังด่าข้าอยู่กระมัง คนพวกนั้นไม่มีใครดีสักคน เพื่อจะเอาเคล็ดวิชาอายุวัฒนะไม่แก่เฒ่าไปจากข้า แทบจะอยากจับข้าเป็น ๆ มัดแขวนขึ้นมาซ้อมให้ได้”

“เจ้า…มีเคล็ดวิชาอายุวัฒนะไม่แก่เฒ่าจริง ๆ หรือ?” ลิ่วหลิงเอ่ยปากถามขึ้นมาทันควัน