กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 169 สำนักเฮ่าเทียนผู้เปี่ยมคุณธรรม
บนชั้นแปด เฉินหยวน ฟางชิงหมิง และศิษย์คนอื่น ๆ ถูกนำทางเข้ามายังห้องรับรองแห่งหนึ่ง
ภายในห้องตกแต่งอย่างเรียบหรู กลิ่นหอมจาง ๆ ของมวลดอกไม้เจือปนกลิ่นสุราบางเบา การจัดวางข้าวของสะอาดสะอ้านไร้กลิ่นอับ ช่างดีกว่าที่พักในสำนักเฮ่าเทียนของพวกเขาลิบลับนัก
รอบด้านประดับประดาด้วยภาพวาดชื่อดังไม่น้อย หน้าต่างบานใหญ่จรดพื้นกินพื้นที่ไปเกือบครึ่งผนัง ยามทอดสายตามองออกไป ก็สามารถเห็นทัศนียภาพของเมืองไป่ฮวาได้ทั่วทั้งเมือง
ในห้องไม่มีโต๊ะทรงสูง มีเพียงโต๊ะเตี้ยตัวยาวตัวหนึ่ง ทุกคนนั่งล้อมวงกับพื้นได้พอดี ด้านข้างยังมีเตาไฟเล็ก ๆ สำหรับอุ่นสุราเตรียมไว้อีกด้วย
ฟางชิงหมิงทิ้งตัวลงนอนบนพรมหนังสัตว์ ยืดเส้นยืดสายพลางเอ่ยขึ้นว่า "สบายชะมัด ที่นี่ดีกว่าบ้านข้าเยอะเลย ไว้คราวหน้าได้กลับบ้านไปเยี่ยมญาติ ข้าจะแต่งห้องให้เป็นแบบนี้บ้าง"
"ศิษย์พี่ฟางพูดถูกแล้ว ที่นี่ดีจริง ๆ มิน่าเล่าพวกผู้บำเพ็ญถึงชอบมาเยือนเมืองไป่ฮวากันนัก"
"เสียดายที่สำนักไม่อนุญาตให้ทำ ไม่อย่างนั้นข้าคงรื้อเรือนพักใหม่ไปนานแล้ว"
"พวกเราเป็นผู้บำเพ็ญ อยู่ในสำนักมีไว้เพื่อฝึกตนมิใช่เพื่อเสพสุข สำนักทำเช่นนี้ก็เพื่อเคี่ยวกรำพวกเรานั่นแหละ"
"ข้าก็แค่บ่นไปเรื่อย ต้องจริงจังปานนี้เชียวหรือ?"