ตอนที่ 166 สำนักเฮ่าเทียนรวมพล!

ตอนที่ 166 สำนักเฮ่าเทียนรวมพล!

ไม่นานนัก เหล่าผู้บำเพ็ญอิสระแห่งยอดเขาหลานอวิ๋นก็เหาะตามกันออกมา แต่ละคนต่างคันไม้คันมือจนลืมแม้กระทั่งจะทักทายซูฝาน

ซูฝานถามด้วยความฉงน "พวกเจ้ามากันหมดได้อย่างไร ไม่คิดจะบำเพ็ญเพียรกันแล้วหรือ"

"ท่านอาจารย์อาล้อเล่นแล้ว การเอาแต่เก็บตัวบำเพ็ญเพียรมันน่าเบื่อเกินไป พวกข้าเองก็ต้องปรับสมดุลพลังฝีมือบ้าง การได้ปะทะกับพวกเผ่ามารก็ถือเป็นการขัดเกลาจิตใจของพวกเรามิใช่หรือขอรับ"

เจิ้งเทียนเหรินกลับเป็นฝ่ายชิงเอ่ยปากอธิบายขึ้นมาก่อน

ไม่เหมือนกับคราแรกที่ซูฝานได้พบเขา ในยามนี้ไอสังหารของเจิ้งเทียนเหรินถูกเก็บงำไว้ภายใน แววตาก็เปี่ยมไปด้วยความกระจ่างใส เห็นได้ชัดว่าสามารถควบคุมจิตสังหารได้แล้ว

ซูฝานผงกศีรษะอย่างพึงพอใจ "ดีมาก ดูท่าช่วงนี้เจ้าจะมีความเป็นอยู่ที่ดีในสำนัก จิตสังหารสงบลงแล้ว ยังคิดจะไปแก้แค้นอยู่อีกหรือไม่"

"ความแค้นย่อมต้องชำระแน่นอนขอรับ เพียงแต่มิใช่ตอนนี้ อย่างไรก็ต้องบำเพ็ญเพียรให้ถึงขั้นฝ่าด่านเคราะห์เสียก่อน" เจิ้งเทียนเหรินตอบอย่างมั่นใจ

"ดี ข้าจะรอวันที่เจ้าฝึกถึงขั้นฝ่าด่านเคราะห์ ถึงตอนนั้นเกรงว่าเจ้าคงสามารถใช้วิถีสังหารบรรลุเต๋าได้แล้วกระมัง" ซูฝานกล่าวอย่างพอใจ