เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 163 รีดไถแสนผลึกวิญญาณ
ซูฝานมองดูเมืองไป๋ฮวาที่พังทลายไปหนึ่งในสี่ส่วน สีหน้าก็เริ่มบึ้งตึงขึ้นมาทันที
นี่มันถิ่นของเขานะ หลวงจีนรูปนี้ปราบมารปราบปีศาจก็ช่างเถอะ แต่ดันทำลายข้าวของจนเละเทะไม่ไว้หน้ากันแบบนี้ เห็นทีจะผูกใจเจ็บกันแล้ว!
ยามนี้เมืองไป๋ฮวาต้องการเครื่องให้แสงสว่างพอดี เพราะงั้นหลวงจีนรูปนี้ต้องมารับหน้าที่นี้ซะ!
ขณะที่ซูฝานกำลังจะลุกขึ้น เสวี่ยจีก็วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก
“เจ้าเมืองสารเลว เจ้าเร็วเข้าสิ ไปช่วยพี่ชิงเหยาหน่อย นางไม่ใช่ปีศาจสักหน่อย หลวงจีนนั่นจับคนผิดแล้ว!”
เสวี่ยจีกับชิงเหยาสนิทสนมกันมาก เดิมทีคิดว่าการกลับมาของชิงเหยาคราวนี้จะได้พบปะกันให้หายคิดถึง ใครจะไปรู้ว่าจะเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น
นางอยากจะยื่นมือเข้าช่วย แต่กลับถูกเฒ่าเหรียญทองแดงขวางเอาไว้
เฒ่าเหรียญทองแดงไม่อยากเห็นเสวี่ยจีไปรนหาที่ตาย ยิ่งไปกว่านั้นวิชาปราบมารสยบปีศาจของหลวงจีนรูปนี้ก็ไม่ธรรมดาเลยสักนิด
ส่วนตัวเขาไม่ได้มีความคิดจะปกป้องชิงเหยาอยู่แล้ว เพราะในสายตาเขา มีเพียงเสวี่ยจีเท่านั้นที่ตนต้องคอยดูแล นี่คือเด็กที่เขาเฝ้าดูจนเติบใหญ่ จึงนับเป็นหลานสาวแท้ ๆ ไปแล้ว