กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 162 อิทธิฤทธิ์มังกรสวรรค์
เมื่อเห็นองค์ชายไป่เฟิงเดินตามชิงเหยาเข้ามา เหล่าผู้บำเพ็ญในเมืองต่างก็พากันถอยห่างออกไปไม่น้อย และคอยชะเง้อมองมาทางนี้อยู่ไกล ๆ
การได้มองดูเผ่ามารในระยะใกล้ขนาดนี้ แถมยังเป็นฝ่ายที่เข้าข้างเผ่าพันธุ์มนุษย์ ความรู้สึกนี้มัน...
ดูไปแล้วคล้ายกับการยืนดูปาหี่ในโลกมนุษย์อยู่บ้าง
“พวกเจ้าว่ามารตนนี้จะเป็นสายลับหรือไม่ เข้ามาทางฝั่งเราเพื่อหวังจะขโมยแผ่นค่ายกลป้องกันหรือเปล่า”
“ไม่แน่หรอก เขาเป็นถึงองค์ชายแห่งเผ่ามาร จะยอมลดตัวมาเป็นสายลับได้อย่างไร”
“ข้าไม่ได้สงสัยในตัวเขาหรอก แต่พระร่างใหญ่องค์นั้นต่างหากที่ทำให้ผู้คนจับต้นชนปลายไม่ถูก”
“เขากลั่นร่างธรรมแห่งพุทธขึ้นมาได้ พรสวรรค์ระดับนี้ในภายหน้าย่อมต้องบรรลุขึ้นสู่แดนเบื้องบนแน่นอน คนเช่นนี้เหตุใดจู่ ๆ ถึงได้ลงมือกับท่านเจ้าเมืองเล่า”
“ที่สำคัญที่สุดคือพวกเราไม่เคยเห็นเขามาก่อน ราวกับพระรูปนี้ปรากฏตัวขึ้นมาเฉย ๆ แล้วก็ลงไม้ลงมือกับท่านเจ้าเมืองอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ชวนให้ประหลาดใจจริง ๆ”
“……”