เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 159 องค์ชายเผ่ามาร
นอกเมืองร้อยบุปผาไปร้อยลี้
กองทหารเกราะเหล็กดำล้อมรอบราชรถคันหนึ่งไว้ ฝูงมารรอบด้านส่งเสียงคำรามดุร้าย ทว่าน่าประหลาดที่ไม่มีตนใดกล้าเข้ามาใกล้ กลับดูหวาดเกรงราชรถคันนี้อยู่บ้าง
บนราชรถมีธงผืนหนึ่งโบกสะบัดไปตามไอพิษมาร ขอบธงปักลายมังกรทองสามตัว ตรงกลางเป็นภาพดวงจันทร์สว่างกระจ่างตา
ทหารเกราะเหล็กดำก้าวเดินอย่างเป็นระเบียบ ทุกคนสวมหน้ากากเหล็กสีดำ สีหน้าแน่วแน่ ไร้ความหวาดกลัวแม้แต่น้อย
ภายในราชรถมีคนนั่งอยู่สองคน เป็นชายหนึ่งหญิงหนึ่ง ตรงกลางวางกระดานหมากไว้หนึ่งกระดาน ทั้งสองฝ่ายเดินหมากจนมาถึงช่วงท้ายแล้ว
ชายผู้นี้มีหน้าตาประหลาด ดูแล้วไม่คล้ายเผ่ามนุษย์ ผิวพรรณทั่วร่างเป็นสีดำคล้ำ บนใบหน้ายังมีลายดอกไม้สีแดงชาด คอยดูดซับไอพิษมารที่ลอยฟุ้งอยู่รอบตัว บนร่างสวมชุดคลุมมังกรสีทอง บ่งบอกถึงฐานะของตน
หญิงสาวฝั่งตรงข้ามสวมผ้าคลุมหน้า มองเห็นรูปโฉมไม่ชัดเจน แต่แววตาอ่อนโยนนั้นกลับพบเห็นได้ยากยิ่ง นางสวมชุดกระโปรงสีขาวราวกับเซียนหญิงผู้หลุดพ้นจากโลกีย์ กลิ่นอายไม่เปรอะเปื้อนธุลีแดงไม่มีความเสแสร้งแม้แต่น้อย ดั่งรังสรรค์ขึ้นจากธรรมชาติล้วน ๆ