เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 158 หมั่นโถวสองลูก
เฒ่าถงเฉียนมองภาพวาดของไห่เทียนอี แววตาฉายประกายเข้าใจขึ้นมาวูบหนึ่ง
ด้านหน้าชื่อไห่เทียนอีมีอักษรสามคำว่า "สำนักเฮ่าเทียน" กำกับอยู่ ย่อมบ่งบอกฐานะของตนเองอย่างชัดเจน เขาเองก็ลืมไปเสียสนิทว่าซูฝานก็เป็นคนของสำนักเฮ่าเทียนเช่นกัน
"เกือบจะลืมไปเลย ท่านเจ้าเมืองเองก็เป็นคนของสำนักเฮ่าเทียนนี่นา"
เฒ่าถงเฉียนถามอย่างสงสัย "วาดภาพที่เปี่ยมด้วยเจตจำนงล้ำลึกเช่นนี้ได้ เกรงว่าไห่เทียนอีผู้นี้ก็คงเป็นยอดคนผู้ยิ่งใหญ่ของสำนักท่านกระมัง?"
ซูฝานพยักหน้าเบา ๆ พลางหันไปมองภาพวาดนั้นอีกครั้ง แววตาเต็มไปด้วยความคิดถึงระคนอาลัย
"ไห่เทียนอีคือเจ้าสำนักรุ่นที่ยี่สิบเอ็ดของสำนักเฮ่าเทียน ขนาดในสำนักเฮ่าเทียนเองก็ยังไม่หลงเหลือสิ่งของของเขาไว้แล้ว นึกไม่ถึงเลยว่าข้าจะได้มาเห็นที่นี่" ซูฝานกล่าวออกมาด้วยความรู้สึกลึกซึ้ง
เห็นสิ่งของแล้วคิดถึงคน แต่ไหนเลยจะเทียบกับการระลึกถึงคนได้
บรรดาศิษย์หลานที่เขาเฝ้ามองจนเติบใหญ่ ต่างคนต่างไปสร้างชื่อเสียงโด่งดังในแดนผู้บำเพ็ญ จนกระทั่งทะยานสู่แดนเซียนไปในที่สุด
พอย้อนกลับมามองดูในตอนนี้ ความรู้สึกมันช่าง...