ตอนที่ 155 พิทักษ์เมืองร้อยบุปผา

ตอนที่ 155 พิทักษ์เมืองร้อยบุปผา

พวกซูฝานสามคนกลับมาถึงเมืองร้อยบุปผา แล้วแยกย้ายกันที่หน้าประตูเมือง

ยามนี้ถ้ำมารจิ่วยิวบุกมา จะประมาทอย่างไรก็ไม่ได้เด็ดขาด เมืองร้อยบุปผาเป็นสถานที่ที่เขาหมายตาไว้ ภายหน้ายังต้องใช้เป็นที่ขัดเกลาศิษย์ในสำนักตนเอง

“พวกเจ้ากลับไปก่อนเถอะ ข้าจะเฝ้าเมืองร้อยบุปผาเอง!”

ซูฝานยืนอยู่เหนือประตูเมือง มือหมุนแผ่นค่ายกลป้องกันอยู่

นี่คือแผ่นค่ายกลพิทักษ์เมืองร้อยบุปผา ใช้ต้านทานการรุกรานจากศัตรูภายนอก เห็นได้ชัดว่าถึงเวลาต้องนำมาใช้แล้ว

ผู้ดูแลเฒ่าและเสวี่ยจีมองซูฝานแวบหนึ่ง ทั้งสองไม่ได้อยู่นาน

เจ้าเมืองมิใช่มีไว้เพียงเสพสุข หากพบเจออันตราย เจ้าเมืองจำต้องออกหน้าคลี่คลาย ทว่านับแต่ตั้งเมืองร้อยบุปผามาจนถึงบัดนี้ อันตรายที่เคยประสบก็นับนิ้วได้

บัดนี้ภัยอันตรายที่แท้จริงมาถึงแล้ว ซูฝานในฐานะเจ้าเมืองจึงต้องลุกขึ้นมา ส่วนคนอื่น ๆ มีสิทธิ์เลือกว่าจะจากไปหรือจะอยู่ต่อ

ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขากับเมืองร้อยบุปผาไม่เหมือนกัน นอกจากคอยรับใช้เจ้าเมืองแล้ว ในเมืองร้อยบุปผายังมีอิสระอย่างยิ่ง