ตอนที่ 144 เคอร์ฟิวเมืองไป่ฮวา

ตอนที่ 144 เคอร์ฟิวเมืองไป่ฮวา

สิ้นเสียงของซูฝาน ผู้บำเพ็ญคนหนึ่งก็พุ่งพรวดเข้ามาขวางหน้าเขาไว้ทันที

“เจ้าหนุ่ม ข้าไม่สนหรอกนะว่าเจ้าจะเป็นเจ้าเมืองหรือไม่ กล้าล่วงเกินแม่นางจื่ออี๋ เจ้าจงคุกเข่าขอขมาเสียดี ๆ ไม่อย่างนั้นข้าจะให้เจ้าได้ลิ้มรสความร้ายกาจของหมัดเก้ามังกร!”

ผู้บำเพ็ญผู้นี้หน้าบานเป็นผลน้ำเต้า ทั้งยังมีรอยปรุพร้อยเต็มหน้า รูปลักษณ์ชวนให้รู้สึกสยองขวัญอยู่บ้างจริง ๆ

ทว่าเครื่องแต่งกายบนร่างกลับหรูหราไม่ธรรมดา มีสง่าราศีอยู่พอตัว ดูท่าแล้วคงมาจากขุมกำลังใหญ่โตมิใช่น้อย

เวลานี้ในเมืองไป่ฮวาสิ่งที่ไม่ขาดแคลนที่สุดก็คือคนประเภทนี้ เพราะพวกผู้บำเพ็ญระดับล่างแต่ก่อนนั้นไม่มีปัญญาจ่ายค่าบริการที่นี่ไหวอีกต่อไปแล้ว

ซูฝานปรายตามองเขาแล้วขมวดคิ้วถาม “เจ้าเป็นพวกหมาเลียของจื่ออี๋คนนี้รึ?”

หมาเลีย?

หมายความว่าอย่างไรกัน?

ทุกคนต่างทำหน้างุนงงไปตาม ๆ กัน