ตอนที่ 115 การสอบต่างหากที่น่าสนุกที่สุดไม่ใช่หรือ?

ตอนที่ 115 การสอบต่างหากที่น่าสนุกที่สุดไม่ใช่หรือ?

ซูฝานยักไหล่ แล้วหันหน้าไปมองทางอื่น

บรรพชนตระกูลจี้ผู้นี้มาถึงก้าวสุดท้ายแล้ว เหมือนกับอาจารย์เฒ่าที่เขาเคยพบในตอนนั้น ขอเพียงลงมืออีกสักครั้ง ก็คงต้องมุ่งหน้าสู่เมืองเฟิงตูเพื่อเข้าสู่วัฏสงสารอย่างแท้จริง

เขาไม่ได้รู้สึกเวทนาอะไร เพราะนี่คือชะตากรรมของบรรพชนตระกูลจี้เอง

บรรพชนตระกูลจี้กระแอมไอออกมาอีกคำรบหนึ่ง ชำเลืองมองลิ่วหลิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ แววตาอันขุ่นมัวพลันวาบประกายเฉียบคมขึ้นมาชั่วครู่

ทว่าในพริบตาถัดมา เขาก็ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงแค่นฮึดฮัดอย่างเย็นชาของเฒ่าผี

มุมปากของบรรพชนตระกูลจี้มีรอยเลือดไหลซึมออกมาอีกสายหนึ่ง พลางมองไปยังเฒ่าผีด้วยความหวาดผวา

ช่างเป็นฝีมือที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก ก่อนหน้านี้ก็เป็นเสียงกระแอมเบา ๆ ของผู้นี้เองหรือที่ส่งผลกระทบต่อการกักตนฝึกตนของตน?

ซูฝานชำเลืองมองบรรพชนตระกูลจี้ ยิ้มบาง ๆ แล้วเอ่ยว่า "ดูแลเรื่องของตัวเองให้ดีเถอะ บางคนบางสิ่งไม่ใช่สิ่งที่เจ้าจะแตะต้องได้ ระวังจะมีวาสนาได้ครอบครองแต่ไม่มีชีวิตได้ใช้"

"ท่านเซียนจุติสั่งสอนได้ถูกต้อง ข้าขอน้อมรับคำชี้แนะ"