เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 114 ตอนนี้ข้ามีสิทธิ์พูดหรือยัง?
บนเรือเหาะกลางเวหา ร่างคนสายแล้วสายเล่าพากันกระโดดลงมาราวกับเกี๊ยวต้มเทลงหม้อ ร่วงสู่ตระกูลจี้อย่างต่อเนื่อง
พอยืนบนพื้นกันครบ เฒ่าผีก็เก็บเรือเหาะกลับมาทันที มันร่อนลงบนฝ่ามือกระดูกขาวของเขาอย่างเงียบเชียบ ทำเอาคนตระกูลจี้อกสั่นขวัญแขวนไปตาม ๆ กัน
คนผู้นี้ถึงกับมีฝ่ามือเป็นกระดูกขาว ร่างจริงของเขาคงไม่ใช่โครงกระดูกหรอกนะ?
จางซานเฟิงเดินนำอยู่ข้างหน้าด้วยสีหน้าเรียบเฉย ด้านหลังมีหูจินว่านกับเฉาฉินเทียนคอยประกบเพื่อคุมเชิงหนุนบารมีให้โดยเฉพาะ
ส่วนซูฝานยืนอยู่รั้งท้าย สองข้างขนาบด้วยจี้อวิ๋นซีและลิ่วหลิง ฝ่ายเฒ่าผียืนตระหง่านอย่างเย็นเยียบอยู่ไกลออกไป นัยน์ตาสีเขียวมรกตอันเยือกเย็นกวาดมองผู้คนตระกูลจี้รอบหนึ่ง
“ผู้นำตระกูลจี้ขอต้อนรับทุกท่านจากสำนักเฮ่าเทียน ไม่ทราบว่าเจ้าสำนักของพวกท่านได้มาด้วยหรือไม่?” จี้เจิ้นอวิ๋นประสานมือคารวะด้วยรอยยิ้ม
ทว่าสิ่งที่เขาสนใจยิ่งกว่ากลับเป็นระดับพลังบำเพ็ญของคนสำนักเฮ่าเทียนกลุ่มนี้
มองดูตอนนี้ คนที่แข็งแกร่งที่สุดในกลุ่มนี้ก็เป็นเพียงขั้นรวมร่างเท่านั้น
หรือว่าครั้งนี้สำนักเฮ่าเทียนมาร่วมงานชุมนุมฉีเทียนโดยไม่ได้ส่งยอดฝีมือมาเลยสักคน?