เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 96 รับเฉพาะผู้ไร้สังกัด
ตอนที่ซูฝานรุดมาถึง ทางฝั่งนี้ก็จบลงแล้ว เมื่อเห็นว่าทั้งสองคนไม่เป็นอะไร เขาก็โล่งอก
“พวกเจ้าสองคนไม่เป็นไรใช่ไหม ได้รับบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า”
พอได้ยินเสียงซูฝาน หูจินว่านก็ตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาจากพื้น ปาดคราบเลือดบนใบหน้าพลางหัวเราะแหะ ๆ
จากนั้นเขาจึงเอ่ยว่า “พี่ฝานวางใจเถอะ ในเมื่อพวกเรากล้ามา ก็ไม่มีทางกลัวอยู่แล้ว เสียดายก็แต่ครั้งนี้ข้าเผยไม้ตายออกไปมากไปหน่อย”
ซูฝานนับเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่รู้ว่าหูจินว่านมีไม้ตายซ่อนอยู่เยอะมาก
เพราะตอนอยู่ที่สำนักเฮ่าเทียน เขาเห็นหูจินว่านคิดค้นทดลองอะไรต่อมิอะไรแผลง ๆ อยู่บ่อยครั้ง
เพียงดูจากวิชาหลบหนีที่ช่ำชองถึงแก่นแท้นั้น หูจินว่านก็นับได้ว่าเป็นมือหนึ่งด้านการเอาชีวิตรอดแล้ว
จิ่งเวิ่นซินอุ้มเจ้าฮัสกีที่กำลังเบิกตากว้างอยู่ข้าง ๆ พลางเดินเข้ามาช้า ๆ
“ผู้อาวุโส สามคนนี้จะจัดการอย่างไรดีขอรับ” จิ่งเวิ่นซินชี้ไปยังผู้สืบทอดเต๋าทั้งสามคนแล้วเอ่ยถาม