กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 95 ข้ามีชีวิตมาหมื่นปีแล้วนะ
หลี่ฉางชิงได้ยินคำนั้นก็พลอยร้อนรนในใจ หากปล่อยให้พวกซูฝานวางม่านพลังเสร็จสิ้น พวกตนคงหนีไปไม่ได้จริง ๆ แน่
“พวกเจ้าสามคน รีบไปขวางพวกเขาไว้ จำไว้ว่าอย่าลงมือถึงตาย!”
หลี่ฉางชิงจ้องผู้สืบทอดเต๋าทั้งสามแล้วตะโกนสั่ง “สองคนนั้นน่าจะเป็นคนของสำนักเฮ่าเทียน นิสัยซูฝานประหลาดพิกล ทั้งยังปกป้องพวกพ้องยิ่งนัก หากสองคนนั้นเกิดเรื่องขึ้น เกรงว่าพวกเราทุกคนจะไม่มีใครหนีรอดไปได้!”
“ขอรับ!”
ผู้สืบทอดเต๋าทั้งสามทะยานร่างออกไป ชายเสื้อคลุมสีขาวปลิวสะบัดกลางอากาศ
เมื่อเห็นเหล่าผู้สืบทอดเต๋าไล่ตามไป ซูฝานก็ขมวดคิ้วแน่น ตวาดลั่น “พวกเจ้าทุกคนไสหัวอยู่ตรงนี้!”
เขากำลังจะพุ่งตามไปในทันที แต่หลี่ฉางชิงกลับโผนร่างมาขวางหน้าซูฝานไว้ สีหน้าเคร่งเครียดอย่างยิ่ง
หืม?
ซูฝานชะงักฝีเท้า เอ่ยเสียงเย็น “หลี่ฉางชิง อย่าแกว่งเท้าหาเสี้ยน ตอนนั้นเจ้ารอดชีวิตมาได้เพราะโชคช่วย หนนี้อาจไม่โชคดีอย่างนั้นแล้ว ก่อนที่ข้าจะโมโห เจ้าถอยไปเสียดีกว่า”