ตอนที่ 80 อย่าลืมเหลือไว้ให้ข้าบ้าง

ตอนที่ 80 อย่าลืมเหลือไว้ให้ข้าบ้าง

แววตาอันมืดมิดของจิ่งเวิ่นซินดูสงบนิ่ง ทว่าภายในใจกลับปั่นป่วนอย่างหนัก

นี่หรือคือความแข็งแกร่งของผู้อาวุโส?

หมัดเดียว ไม่ทำร้ายคนที่สัมผัสโดน แต่กลับซัดคนกลุ่มใหญ่ที่อยู่ด้านหลังจนราบคาบ!

ช่างน่าสะพรึงกลัวเสียจริง

หูจินว่านกระจ่างแจ้งในความร้ายกาจของซูฝานมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ย่อมต้องเป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว ในเมื่อเขาคือผู้ที่ครองอันดับหนึ่งในบัญชีสังหารของวังเต๋าอู๋เสิน กระทั่งเจ้าตำหนักของวังเต๋าอู๋เสินก็ยังเคยโดนทุบตีมาแล้ว แล้วพวกเศษสวะไม่กี่คนนี้มารนหาที่ตายไม่ใช่หรืออย่างไร?

ซูฝานค่อย ๆ ดึงหมัดกลับมา พลางถอนหายใจออกมาอย่างจนปัญญา

มือค่อนข้างตกไปบ้างแล้วสินะ

กระบวนท่าส่งพลังทะลวงผ่านนี้แม้จะเป็นเพลงยุทธ์ของคนธรรมดาในโลกิยะ แต่อานุภาพเมื่อครู่เทียบกับเมื่อก่อนไม่ได้เลยจริง ๆ

พลังหมัดดูเหมือนจะลดลงงั้นหรือ?