กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 58 มาหาเรื่องสำนักเฮ่าเทียนก็เท่ากับรนหาที่ตายมิใช่หรือ?
ยอดเขาเพลิง
ซูฝานกับถังเมิ่งตงนั่งอยู่ด้วยกัน เบื้องหน้าทั้งสองมีวัตถุดิบกองพะเนินอยู่อย่างหนาแน่น ศิษย์สิบกว่าคนกำลังช่วยกันคัดแยกวัตถุดิบเหล่านี้ออกมา
เมื่อเห็นวัตถุดิบล้ำค่าที่กองเป็นภูเขาลูกย่อม ๆ ถังเมิ่งตงก็ถูมือไปมาไม่หยุด
“ระวังหน่อย กระดูกมังกรผลึกทองนั่นต้องหยิบวางเบามือนะ!”
“หินงอกหินย้อยของข้า! พวกเจ้าอย่าทำหกเรี่ยราดเชียว!”
เห็นท่าทางของถังเมิ่งตงแล้ว ซูฝานก็อดขำไม่ได้ คนมีความสามารถแบบถังเมิ่งตงนี้นับว่าหาได้ยากยิ่งแล้วจริง ๆ
ทว่าซูฝานมิได้สนใจวัตถุดิบเหล่านั้น แต่หันไปถามว่า “ศิษย์หลานถัง เจ้าดูสิว่าวัตถุดิบพวกนี้จะหลอมเสาล่ออัสนีได้กี่ต้น?”
“วัตถุดิบมากมายปานนี้ พอให้หลอมได้เป็นร้อยต้นเลยขอรับ”
ถังเมิ่งตงเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง “หากยังหลอมเป็นระดับอาวุธวิญญาณ ร้อยต้นนี่เหลือเฟือแน่นอน หากเป็นระดับอาวุธเวทก็น่าจะได้สักร้อยกว่าต้น ทว่าระดับอาวุธเวทจะค่อนข้างยาก เกรงว่าจะได้แค่เฉียด ๆ ร้อยต้นขอรับ”