ตอนที่ 57 ต้องครอบแก้วให้นางให้ได้!

ตอนที่ 57 ต้องครอบแก้วให้นางให้ได้!

เวลานี้ จงอิ่งก็เดินออกมา เมื่อเห็นว่ามีคนนอกอยู่ในลานเรือน นางก็ก้มหน้าลงทันที

จนถึงตอนนี้ นางก็ยังก้าวข้ามอุปสรรคในใจนั้นไม่ได้ มีเพียงตอนอยู่ในลานเรือนแห่งนี้เท่านั้นที่ไม่ก้มหน้าพูดจา ส่วนเวลาอื่นล้วนก้มหน้าไม่กล้าสบตาผู้คน

ทว่าตั้งแต่ซูฝานเทศนาคราวก่อน คนทั้งสำนักเฮ่าเทียนต่างรู้แล้วว่าจงอิ่งมีพรสวรรค์เป็นเลิศ จึงไม่มีเสียงเย้ยหยันดูแคลนอีก

มองไปทั่วทั้งสำนักเฮ่าเทียน คนที่พอจะเทียบเคียงกับจงอิ่งได้ก็มีเพียงเสี่ยวจี๋เสียงเท่านั้น

ต่อให้เป็นพวกฟางชิงหมิงก็ยังเทียบไม่ติด

เมื่อซูฝานเห็นจงอิ่งออกมา จึงหันไปยิ้มพลางกล่าวว่า "ข้าจะแนะนำศิษย์ที่มีพรสวรรค์ดีที่สุดของสำนักเฮ่าเทียนให้เจ้ารู้จัก จงอิ่ง เจ้ามานี่สิ"

ได้ยินซูฝานเรียกตน จงอิ่งก็วางของในมือลง แล้วรีบก้มหน้าเดินเข้ามา

"คารวะอาจารย์อาเจ้าค่ะ!" จงอิ่งกล่าวเสียงเบา

หยวนว่างเหย่พินิจมองจงอิ่งรอบหนึ่ง แต่กลับมองไม่ออกว่ามีจุดใดพิเศษ