กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 51 เอาวัตถุดิบมาไถ่ตัว
“เจ้าอาวาสฝ่าฝานคือศิษย์ลุงของอาตมา ไม่นึกเลยว่าผู้อาวุโสจะยังจำท่านได้”
ขู่เจวี๋ยยิ้มอย่างมีเมตตาพลางกล่าวว่า “หากเจ้าอาวาสทราบเรื่องเข้า คงยิ้มจนนอนไม่หลับเป็นแน่”
วาสนาระหว่างเจ้าอาวาสฝ่าฝานกับซูฝานนับว่าน่าสนใจทีเดียว ตอนที่ซูฝานออกจากด่านกักตนเพื่อหาวัตถุดิบรับทัณฑ์เคราะห์ เจ้าอาวาสฝ่าฝานได้พบเขาเข้าก็ตื่นตะลึงในความเหนือมนุษย์ ถึงกับป่าวประกาศว่าซูฝานมีวาสนากับพุทธภูมิ และหวังจะให้ซูฝานเข้าสู่ประตูพุทธ
ผลปรากฏว่าซูฝานไม่เพียงไม่ตกลง แต่กลับใช้วิธีการของตัวเองจนเกือบทำลายจิตพุทธะของฝ่าฝานจนพังทลาย
นับแต่นั้นมา ฝ่าฝานก็ไม่กล้าเอ่ยปากชวนซูฝานเข้าพุทธภูมิอีกเลย หลังจากนั้นซูฝานยังเดินทางไปยังวัดหมิงซินเพื่อประลองปัญญาธรรม จนทำให้พุทธภูมิทั้งมวลต้องยอมก้มหัวให้
ฝ่าฝานจึงได้ทราบนามของซูฝานจากเหตุการณ์นั้น และยังตั้งใจมาขอคำชี้แนะเกี่ยวกับการบำเพ็ญฌานอายุวัฒนะอีกด้วย
เมื่อเห็นขู่เจวี๋ยปรากฏตัวในตอนนี้ ซูฝานจึงหวนนึกถึงเรื่องราวของฝ่าฝานขึ้นมาได้ ในใจอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจเล็กน้อย
คนฝ่ายพุทธนี่ชอบสอดเรื่องชาวบ้านไม่เปลี่ยนเลยจริง ๆ
“ทำไมเล่า? วัดหมิงซินของพวกเจ้าไม่เฝ้าสุสานเทพอสูร แต่กลับแจ้นมาดูความครึกครื้นที่เส้นขอบฟ้าแห่งนี้หรือ?” ซูฝานเอ่ยถามด้วยสีหน้าเรียบเฉย