ตอนที่ 46 ไอ้นี่โลภไม่เบาเลยนะ

ตอนที่ 46 ไอ้นี่โลภไม่เบาเลยนะ

ซูฝานกับหูจินว่านเดินขึ้นเขา ชายผู้พาทางเอาแต่พร่ำชมว่าที่นี่ดียังงั้นดียังงี้ไม่หยุด จนซูฝานไม่รู้จะต่อบทสนทนาอย่างไรดี

เมื่อทั้งสามคนมาถึงยอดเขา สายตาของซูฝานทอดมองออกไป ก็เห็นทัศนียภาพอันงดงามตระการตา

“ไม่เลว ที่นี่ดีมากจริง ๆ” ซูฝานพยักหน้าพลางกล่าว

หูจินว่านหัวเราะฮี่ ๆ พลางเอ่ย “พี่ฝานวางใจได้เลย ฮวงจุ้ยที่เจ้าอ้วนอย่างข้าเล็งไว้ ไม่มีทางมีปัญหาแน่นอน”

ชายผู้นำทางชี้ไปยังหมู่บ้านร้างตรงตีนเขาอีกฝั่งหนึ่งแล้วพูดขึ้น “ตรงโน้นก็คือหมู่บ้านที่ท่านเซียนคนก่อนซื้อไปขอรับ ยืนอยู่ตรงนี้มองเห็นได้ทั่วพอดี”

ได้ยินดังนั้น ซูฝานกับหูจินว่านจึงหันมองตามไป

บริเวณตีนเขา อวลไปด้วยไอแห่งความตายอันหดหู่ รอบด้านไร้ซึ่งสัญญาณของสิ่งมีชีวิต ซ้ำยังมีกลิ่นอายมารแผ่ออกมาเป็นระลอก ๆ

ประหลาดแท้!

หูจินว่านชำเลืองมองหมู่บ้านนั้น จากนั้นจึงกวาดสายตามองเทือกเขาโดยรอบ สีหน้าพลันเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว