0096

⬢⬢⬢

ตอนที่ 96 มีบุตรพึงเป็นดั่งซุนจ้งโหมว

“ตำรับยาที่เซียวอี้พูดถึงน่ะ ปลอมแท้ ๆ เลย ในสายตาฉันมองว่าไร้สาระสิ้นดี”

“ใช่เลย ฉงโหลวมีอีกชื่อว่าเจ็ดใบบุปผาหนึ่งก้าน มีใบแค่เจ็ดใบ จะไปมีฉงโหลวเก้าใบมาจากไหน แล้วยังมีเรื่องที่ว่าวันเหมายันจะมีดักแด้จักจั่นได้อย่างไร หิมะจะข้ามปีได้อย่างไรกัน”

“เป็นไปได้ไหมว่าตำรับยาเป็นของจริง... เพียงแต่ความคิดถึงมิอาจเยียวยา”

“...”

ผู้คนต่างเงียบกริบลงทันควัน ที่แท้ความคิดถึงก็มิอาจเยียวยาสินะ

ทว่าคำพูดต่อมาของเซียวอี้ กลับทำให้ทุกคนต้องชะงักไปจริง ๆ