ตอนที่ 385 ความแค้น

เจ้าหน้าที่ของถนนสำนักงานกิจการชุมชนมองพี่ใหญ่ลู่ด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ

เขาเอียงศีรษะเอ่ยถามลู่หวยหลินเสียงเบา “นี่คือ...”

“พี่ใหญ่!”

ลู่หวยหลินตะโกนขึ้นมาคำหนึ่งเพื่อหยุดการทะเลาะวิวาทระหว่างพี่ใหญ่ลู่กับฟางอี๋

พี่ใหญ่ลู่ได้ยินดังนั้นก็ชะงักไปชั่วพริบตา

เขาหันกลับมาเหลือบมองลู่หวยหลินแวบหนึ่งแล้วแค่นหัวเราะ “ฉันยังนึกว่าวันนี้นายจะไม่มาเสียแล้ว!”

ลู่หวยหลินปรายตามองพี่ใหญ่ลู่โดยไม่สนใจไยดี ในใจคิดว่าจะปล่อยให้เขาได้ใจไปก่อนสักพัก

เขาเดินเลี่ยงผ่านตัวอีกฝ่ายไปตรง ๆ นำพาเจ้าหน้าที่เข้าไปในห้องของแม่ลู่

กลิ่นอับชื้นผสมปนเปกับกลิ่นเปรี้ยวเน่าเสียของเศษอาหารที่หลงเหลือลอยพุ่งเข้าปะทะหน้าทันทีในชั่วพริบตาที่เขาผลักประตูเข้าไป