ตอนที่ 384 เงินบำนาญเปลี่ยนตัวผู้รับ

ชั่วพริบตาก็ถึงวันที่ต้องไปรับแม่ลู่มาที่เขตบ้านพักครอบครัวทหาร

ฮ่าวฮ่าวซื้ออาหารเช้ากลับมา พลางเจื้อยแจ้วคุยกับลู่หวยหลินไปพลางแบ่งโจ๊กไปพลาง

“พ่อ น้าตักข้าวที่โรงอาหารพูดจาเหน็บแนมถามฉันอีกแล้วว่าแม่ยังไม่ตื่นเหรอ”

“อ้อ แล้วลูกว่ายังไงล่ะ”

ลู่หวยหลินถามอย่างไม่ใส่ใจนัก

ฮ่าวฮ่าวส่งสายตาภาคภูมิใจออกมา เลียนแบบปฏิกิริยาของตนในตอนนั้นอย่างออกรสออกชาติ

“ฉันก็กรีดร้องขึ้นมาคำหนึ่ง ชี้ไปที่หางตาของเธอแล้วพูดว่า น้า หางตาน้ามีรอยย่นขึ้นแล้ว กังวลมากเกินไปหรือเปล่า!”

พอฮ่าวฮ่าวเลียนแบบจบ ก็เอามือปิดปากหัวเราะคิกคัก “แล้วหน้าน้าคนนั้นก็ดำปี๋เหมือนก้นหม้อเลย”

ลู่หวยหลินได้ยินดังนั้นก็นิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา