กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันถัดมา
กู้อี๋หานลืมตาตื่นขึ้นมา ก็ได้ยินเสียงลู่หวยหลินตะโกนเรียกฮ่าวฮ่าวกินข้าวอยู่ชั้นล่าง
เธอโมโหจนกัดฟันกรอด หากไม่ใช่เพราะเธอมีตัวช่วยโกง กระดูกกระเดี้ยวท่อนนี้ของเธอคงถูกเจ้าหมาป่าไม่รู้จักอิ่มอย่างลู่หวยหลินแยกชิ้นส่วนไปแล้ว
ลู่หวยหลินเงยหน้ามองกู้อี๋หานที่กำลังเดินลงบันไดมา พลางยิ้มพูดว่า “ภรรยา คุณตื่นแล้วเหรอ”
“หิวไหม วันนี้ฉันตั้งใจไปซื้อปาท่องโก๋ที่โรงอาหารมาให้คุณ แล้วก็มีเต้าหู้เต้าฮวยอีกหนึ่งชามด้วย”
กู้อี๋หานถลึงตาใส่เขาอย่างหงุดหงิด
ฮ่าวฮ่าวกลอกตาใส่ลู่หวยหลิน จากนั้นก็กัดซาลาเปาธัญพืชผักป่าคำโต
พูดด้วยเสียงเจื้อยแจ้วแบบเด็ก ๆ ว่า “พ่อ ลำเอียง!”
ลู่หวยหลินตามหลังเมียของเขาอย่างเอาอกเอาใจพลางยื่นผ้าเช็ดตัวกับเกล็ดหิมะครีมบำรุงผิวให้