ตอนที่ 380 ภูตพราย

ลู่หวยหลินเห็นภรรยาของเขาปั้นหน้าเย็นชา มีท่าทางทำนองว่าหากเขาตอบไม่เข้าหูก็จะเล่นงานเขาให้สาสม

มุมปากก็อดไม่ได้ที่จะยกยิ้มขึ้น ยื่นมือไปบีบปลายจมูกเล็กทรงสวยของเธอเบา ๆ

แล้วยิ้มพลางพูดว่า “ภรรยา เธอวางใจเถอะ ฉันจะไม่รับแม่มาอยู่ก่อนกำหนดแน่นอน”

กู้อี๋หานปรายตามองลู่หวยหลินแวบหนึ่ง หันหน้าหนีแล้วส่งเสียงฮึดฮัด “นายคิดจะโยนความกตัญญูให้คนอื่น แล้วให้ฉันปรนนิบัติแม่นายล่ะก็ ไม่มีทางเสียหรอก”

ลู่หวยหลินได้ยินเช่นนั้นก็ชะงักไปชั่วครู่ ชั่วขณะนั้นยังไม่เข้าใจว่าการโยนความกตัญญูให้คนอื่นหมายความว่าอะไรกัน

ทว่าประโยคหลังจากนั้นเขาฟังเข้าใจดี

จึงยิ้มพลางส่ายหน้าพูดว่า “ภรรยา แม่ฉันไม่ได้เลี้ยงดูเธอมาเสียหน่อย ไม่ต้องให้เธอปรนนิบัติหรอก”