เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฮ่าวฮ่าวแกล้งกระแอมเคลียร์ลำคอ ก่อนจะขึ้นเสียงสูงพูดว่า “พ่อ ฉันรู้สึกว่าในฐานะเพื่อนกันก็ต้องจริงใจต่อกัน”
“เพื่อนที่ดีจริง ๆ ต้องร่วมสุขร่วมทุกข์ ดังนั้นเวลาเพื่อนมีภัย ก็ควรจะยื่นมือเข้าช่วยโดยไม่ลังเล”
ลู่หวยหลินได้ยินดังนั้นก็หรี่ตากลมแคบลง มุมปากยกยิ้มอย่างมีความหมายลึกซึ้ง
“ร่วมสุขร่วมทุกข์งั้นเหรอ”
ฮ่าวฮ่าวไม่ได้สังเกตสีหน้าของลู่หวยหลิน มัวแต่พยักหน้าหงึก ๆ ไม่หยุด
ลู่หวยหลินหัวเราะร่าขึ้นมาพลันเอ่ยว่า “วันนี้จ้าวหู่เพิ่งโดนพ่อเขาทุบตีจนร้องโหยหวนปานผีป่า นายกับเขาเป็นเพื่อนรักกัน ก็ต้องร่วมทุกข์ด้วยกันสินะ”
พูดจบก็ลุกขึ้นยืน คว้าไม้ปัดฝุ่นขนไก่แล้วเดินตรงเข้าหาฮ่าวฮ่าว
ถ้าไม่พูดเรื่องร่วมสุขร่วมทุกข์ขึ้นมา เขาก็เกือบจะลืมเรื่องดีงามที่ไอ้หนุ่มนี่ก่อไว้เสียแล้ว