ตอนที่ 353 แม่พระมารีย์

เมื่อฮ่าวฮ่าวเห็นว่าตนเองร้องไห้ถึงขนาดนี้แล้ว แต่กู้อี๋หานก็ยังไม่ยอมใจอ่อนปล่อยเจ้าไก่โต้งตัวใหญ่น่ารักตัวนั้นไป เขาก็ยิ่งเสียใจหนักกว่าเดิม

น้ำตาร่วงเผาะ ๆ ราวกับเม็ดถั่วทองคำ

กู้อี๋หานจนปัญญา จึงเอ่ยปรึกษาเสียงเบา “ฮ่าวฮ่าว ไก่ตัวนี้ตัวใหญ่เกินไป เลี้ยงไม่เชื่องหรอก สุดสัปดาห์นี้แม่จะไปซื้อตัวเล็ก ๆ ให้ลูกสักตัว ดีไหม”

“ไม่เอา ผมจะเอาตัวนี้ ไก่ตัวอื่นไม่ใช่ตัวนี้เสียหน่อย ผมชอบตัวนี้นี่นา”

ฮ่าวฮ่าวยกมือน้อย ๆ อันอวบอ้วนขึ้นมา พลางปาดน้ำตาพลางร้องไห้สะอึกสะอื้นพูดไปด้วย

ลู่หวยหลินเห็นฮ่าวฮ่าวร้องไห้เสียใจขนาดนี้ก็ปวดใจเหลือเกิน จึงก้าวเข้าไปอุ้มเขาขึ้นมาแล้วหันไปหาภรรยา

เอ่ยปากว่า “ภรรยา หรือจะเห็นแก่หน้าตาฮ่าวฮ่าว ไว้ชีวิตไก่ให้มันสักตัวเถอะ”