เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พอกินข้าวเย็นเสร็จและเก็บกวาดเรียบร้อย คนทั้งครอบครัวก็นั่งคุยกันอยู่บนโซฟา
กู้อี๋หานเอ่ยถึงเรื่องที่เจออู๋เหม่ยลี่ในวันนี้ขึ้นมากะทันหัน “จริงสิ อู๋เหม่ยลี่บอกว่านายให้เธอช่วยหาพี่เลี้ยงเด็กมาคอยดูแลแม่”
ลู่หวยหลินได้ยินเช่นนั้น สีหน้าก็พลันเย็นชาลงทันที พอเห็นภรรยาของตนทำหน้าบึ้งตึง ในใจก็กระตุกวูบ รู้สึกกังวลว่าเธอจะเข้าใจผิด
จึงรีบเอ่ยปากอธิบาย “ภรรยา เธออย่าไปฟังเธอพูดจาเหลวไหลนะ”
“ฉันไม่รู้จักเธอด้วยซ้ำ จะไปขอให้เธอช่วยได้ยังไง!”
กู้อี๋หานหรี่ตาน้อย ๆ ชำเลืองมองเขาปราดหนึ่ง พลางแค่นเสียงหึ
แล้วพูดจาเหน็บแนมขึ้นมาว่า “ทำไมล่ะ ถ้านายรู้จักเธอ ก็จะไปขอให้เธอช่วยงั้นสิ?”
ลู่หวยหลินชะงักไปชั่วพริบตา มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะดึงภรรยาเข้ามาสวมกอดไว้ในอ้อมอกทันที