ตอนที่ 347 อุปการะเลี้ยงดู

“ภรรยา ชั้นหนึ่งของพวกเรามีห้องนอนอยู่ห้องหนึ่งไม่ใช่เหรอ เก็บกวาดออกมาแล้วหลังจากนี้ให้แม่มาอยู่เถอะ”

กู้อี๋หานนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ยื่นมือออกไปผลักลู่หวยหลินออกอย่างช้า ๆ เลิกสายตาขึ้น จ้องตรงเข้าไปในดวงตาของเขา

“คุณอยากให้แม่มาอยู่ที่บ้านพวกเราเหรอ”

ลู่หวยหลินเห็นสีหน้าภรรยาไม่สู้ดีจึงถอนหายใจออกมา อธิบายเสียงเบาว่า “ไม่ได้อยู่ประจำหรอก รอให้ถึงรอบบ้านเราค่อยมาอยู่”

“นี่เป็นความคิดของคุณเอง หรือว่าเป็นผลที่ปรึกษากับพ่อ พี่ใหญ่ แล้วก็พี่สาวคนโตของคุณแล้วล่ะ”

“ความคิดของฉันเอง”

กู้อี๋หานได้ยินเช่นนั้นก็ลุกพรวดขึ้นยืนทันที ชำเลืองมองลู่หวยหลินแวบหนึ่ง

เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “หวยหลิน ฉันออกเงินพาแม่ไปรักษาได้ แล้วก็จ้างคนมาคอยดูแลปรนนิบัติเธอได้”