ตอนที่ 346 ปฏิเสธปรนนิบัติแม่ลู่

พ่อลู่กวาดสายตามองลู่หวยหลินแวบหนึ่ง ค่อนข้างพอใจที่เขาเป็นคนให้ความสำคัญกับความรู้สึก

ในฐานะพ่อแม่เหมือนกัน เขาไม่อยากเลี้ยงดูจนได้คนอกตัญญูเหมือนกับลู่หวยซวี่ขึ้นมาอีกคน

หางตาเหลือบมองแม่ลู่ที่กำลังร้องโวยวาย “อ๊า ๆ” อยู่บนเตียง

มุมปากอดกระตุกไม่ได้ เอ่ยขึ้นมาอย่างไม่ใส่ใจว่า “แม่ของแกเป็นแบบนี้ ข้างกายขาดคนไม่ได้”

ลู่หวยหลินส่งเสียงอืมเบา ๆ ด้วยน้ำเสียงอู้อี้ขึ้นจมูกอย่างหนัก

“แกมีความคิดเห็นอะไรกัน”

ลู่หวยหลินได้ยินเช่นนั้นก็เงยหน้าขึ้นมองพ่อลู่ที่ไร้ความรู้สึก นิ่งคิดครู่หนึ่ง

ก่อนเอ่ยเสียงขรึมว่า “พ่อครับ ผมเป็นลูกชายที่แม่เกลียดที่สุด ผมกลัวว่าการตัดสินใจของผมจะไม่ถูกใจท่าน แล้วจะกระทบต่อการฟื้นตัวของอาการป่วย”