ตอนที่ 309 สกัดจับที่สถานีรถไฟ

สำนักงานบัญชีโรงงานสิ่งทอ

กู้อี๋หานใช้สองมือเท้าคาง พลางคิดว่าตำแหน่งงานของเธอควรจะขายให้ใครดี?

คิดอยู่นานครึ่งค่อนวันก็คิดไม่ออก เหตุผลหลักคือวงสังคมในชีวิตประจำวันของเธอแคบเกินไป

พอมีเรื่องขึ้นมาปุบปับ ก็ไม่รู้ว่าจะไปตามหาใคร

“เสี่ยวฮั่น เธอเป็นอะไรไปน่ะ” หูซานมองดูกู้อี๋หานด้วยความกังวล

กู้อี๋หานใช้มือข้างหนึ่งเท้าคางไว้ แล้วช้อนสายตาขึ้นมองหูซานแวบหนึ่ง

เธอถอนหายใจออกมาแล้วพูดว่า “พี่ซาน ฉันจะไปจากเมืองคุนแล้วนะ!”

“หา?”

หูซานนึกว่าตัวเองฟังผิด ร้องอุทานเสียงหลง “เธอจะไปจากเมืองคุนงั้นเหรอ?”

คิดไปคิดมา จึงเอ่ยถามไล่เลียง “หมายความว่าต่อไปเธอจะไม่กลับมาอีกแล้วใช่ไหม?”