เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันรุ่งขึ้น
กู้อี๋หานกำลังกินอาหารเช้า ลู่หวยหลินใช้ผ้าขนหนูเช็ดแก้มให้ฮ่าวฮ่าว
เขาเอ่ยขึ้นอย่างไม่ใส่ใจว่า “ภรรยา ช่วงนี้เธอเก็บข้าวของหน่อยนะ ก่อนสิ้นเดือนพวกเราต้องกลับเมืองหลวงกันแล้ว”
“อะไรนะ”
กู้อี๋หานเงยหน้ามองลู่หวยหลินด้วยความประหลาดใจ “สิ้นเดือนก็ไปเลยเหรอ”
ลู่หวยหลินพยักหน้าพลางเอ่ยว่า “ทางเขตทหารฝั่งโน้นค่อนข้างเร่งด่วน ทางฉันต้องไปรายงานตัวล่วงหน้า”
“อีกไม่ถึงสิบวันก็สิ้นเดือนแล้ว นี่นายปุบปับเกินไปแล้วนะ”
ลู่หวยหลินทาครีมให้ฮ่าวฮ่าวเสร็จแล้ว ก็ให้เขานั่งอยู่บนโซฟาเพียงลำพังไปก่อนครู่หนึ่ง
เขาเดินมาข้างกายกู้อี๋หานแล้วนั่งลงแนบชิดเธอ ก่อนจะถอนหายใจพลางเอ่ยว่า “เดิมทีไม่ได้รีบร้อนขนาดนี้หรอก”
“เป็นพ่อของฉันที่กังวลว่าจะมีความเปลี่ยนแปลงอื่น จึงเกษียณก่อนกำหนด”