กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กู้เหมิงมองดูเจ้าราชันหวังเดินออกไป โดยไม่สนใจความเจ็บปวดรุนแรงที่ขา
รีบลุกขึ้นยืนอย่างลนลาน ตะโกนใส่แผ่นหลังของเธอว่า “เจ้าราชันหวัง ท่านจะฟังความข้างเดียวแล้วเชื่อกู้อี๋หานไม่ได้นะ”
เจ้าราชันหวังได้ยินเช่นนั้น ฝีเท้าไม่ได้หยุดชะงักแม้แต่น้อย ร่างหายลับไปจากเรือนรวมอย่างรวดเร็ว
หูซานเหลือบมองกู้เหมิงที่เนื้อตัวมอมแมมอย่างน่าเวทนา แค่นหัวเราะออกมา “พูดมากแค่ไหน ก็เปลี่ยนใจคออันชั่วร้ายของเธอไม่ได้หรอก”
“พวกเราสี่คนได้ยินกับหู เห็นกับตา เธอยังคิดจะแก้ตัวอีก!”
“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน?”
ตอนนี้พวกคนว่างงานในเรือนรวมได้ยินเสียงของกู้เหมิงในที่สุด จึงพากันมายืนมุงดูอยู่หน้าประตูบ้านของกู้เหมิง
ป้าคนที่เคยเจอกู้อี๋หานเมื่อคราวก่อน หลังจากเห็นเธอแล้ว