กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
โจวเยียนเดินข้ามผ่านมารดาตระกูลโจวไปยังอีกด้านหนึ่งของโจวจวิน แล้วคว้าแขนของเขาไว้แน่น
แววตาของเธอฉายความร้อนรน พลางเอ่ยปาก “พี่ พี่จะปลดประจำการไม่ได้นะ”
“วันนี้ที่แม่โกรธ ก็เพราะเคาะประตูตั้งนานแล้ว แต่ซูเนี่ยนกลับไม่ยอมเปิด”
“แม่โมโหแล้วก็ร้อนใจถึงได้พลั้งมือตีพี่ ไม่ใช่เพราะพี่อกตัญญูหรอก”
โจวเยียนเพื่อจะยับยั้งความคิดปลดประจำการของโจวจวิน จึงทำได้เพียงโยนความผิดนี้ไปให้ซูเนี่ยน
เธอไม่อยากกลับไปบ้านเกิด ลงแปลงนาหาแต้มแรงงานตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างของทุกวัน
ตรากตรำทำงานแทบตายไปสองวัน แต้มแรงงานที่ได้ยังไม่พอซื้อเกลือสักห่อ
ไม่อยากแต่งงานกับพวกชายบ้านนอกในหมู่บ้านที่ไม่ล้างหน้าไม่แปรงฟันพวกนั้น