กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เสี่ยวฮั่น แถวเมืองคุนของพวกเธอไปเยี่ยมคนไข้ตอนบ่ายได้ไหม”
หวังกุ้ยเซียงขมวดคิ้วมองกู้อี๋หานที่กำลังดื่มน้ำ พลางเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
กู้อี๋หานได้ยินเช่นนั้น ชะงักท่าทางดื่มน้ำ วางแก้วน้ำลง เงยหน้ามองเธอแวบหนึ่งแล้วส่ายหน้า “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน”
เธอไม่เคยไปเยี่ยมคนไข้ ไม่รู้ว่าด้านนี้มีข้อห้ามอะไรกันหรือไม่
“เอ่อ... ที่เมืองเอกมณฑลไปเยี่ยมคนไข้ล้วนเป็นช่วงเช้า” หวังกุ้ยเซียงเกาหัวอย่างเก้อเขินแล้วเอ่ย
สาเหตุที่แน่ชัดคืออะไรกัน เธอก็ไม่รู้เหมือนกัน
เพียงแต่ได้ยินคนเฒ่าคนแก่ที่บ้านบอกว่า ประเพณีแต่ละท้องที่ไม่เหมือนกัน เธอถึงได้ปากมากถามกู้อี๋หานไปหนึ่งประโยค