กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ถึงเวลาสี่ทุ่ม
ลู่หวยหลินสวมชุดเกราะรบที่เปรอะเปื้อนมอมแมมกลับมาถึงหน้าประตูลานบ้านเล็ก นึกขึ้นได้ว่าดึกป่านนี้แล้ว คนในบ้านคงหลับกันหมดแล้ว
เขาไม่ได้เคาะประตู แต่กระโดดปีนข้ามกำแพงเข้าไปโดยตรง
คุณย่ากู้อายุมากแล้ว นอนหลับไม่ค่อยสนิท พอได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวในลานบ้านก็เปิดไฟทันที
เธอสวมเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วเดินออกมาจากห้องนอน เมื่อเห็นลู่หวยหลินยืนอยู่ในลานบ้านก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
เธอยิ้มแล้วเอ่ยว่า “เสี่ยวลู่กลับมาแล้วหรือ”
ลู่หวยหลินใช้น้ำในลานบ้านที่ตากแดดไว้ตอนกลางวันล้างเท้าลวก ๆ แล้วเอ่ยกับคุณย่ากู้ว่า “ย่า รีบกลับเข้าห้องไปพักผ่อนเถอะครับ”
“ย่าจะไปห้องครัวต้มบะหมี่ให้กินสักชาม”
พูดจบโดยไม่รอลู่หวยหลินตอบ คุณย่ากู้ก็เดินตรงเข้าห้องครัวไป