เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เวลานี้ทั้งภายในและภายนอกห้องเงียบสงบเป็นพิเศษ
หูซานที่กำลังกินมื้อเที่ยงอยู่ตกใจกลัวคนหนุ่มจากคณะกรรมการปฏิวัติหน้าตาบึ้งตึงไม่กี่คนนี้จนไม่กล้าเคี้ยวอาหาร
กู้อี๋หานไม่ได้ส่งเสียงตอบกลับในทันที
สายตาของเธอมองไปยังหวังกุ้ยเซียงกับพี่หมิ่นที่ยืนอยู่นอกประตู คนหนึ่งบนใบหน้าแฝงความกังวล อีกคนมุมปากยกยิ้มกว้างจนแทบจะถึงสวรรค์
เธอเก็บกล่องข้าวในมือเข้าลิ้นชักอย่างเงียบเชียบ
สายตาย้ายไปหยุดที่คนหนุ่มของคณะกรรมการปฏิวัติที่เป็นหัวหน้า เอ่ยถามเสียงเย็น “พวกคุณมีธุระอะไร”
“คุณคือกู้อี๋หานใช่ไหม”
บนใบหน้าของคนหนุ่มคณะกรรมการปฏิวัติที่เป็นหัวหน้ามีรอยแผลเป็นจากดาบเห็นชัดเจน เวลาตีหน้าขรึมพูดจาจึงดูดุร้ายอยู่บ้าง
“หล่อนคือกู้อี๋หาน พวกคุณตามหาหล่อนมีธุระอะไรเหรอ” พี่หมิ่นแกล้งขึ้นเสียงตะโกนถาม