กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พอกู้อี๋หานปั่นจักรยานพาหลี่ตั่วมาถึงเขตบ้านพักครอบครัวทหาร
หลี่ตั่วก็กระโดดลงจากจักรยานด้วยตัวเอง เอ่ยทักทายกู้อี๋หานคำหนึ่ง แล้วหันหลังเดินมุ่งหน้าไปยังอาคารพักครอบครัวทหาร
หน้าประตูลานบ้านเล็ก
ซูเนี่ยนอุ้มลูกสาวนั่งอยู่บนเก้าอี้ หางตาเปี่ยมด้วยรอยยิ้มขณะมองดูลูกชายที่กำลังวิ่งไล่จับกับเถี่ยตั้น
“วันนี้ทำไมถึงคึกคักขนาดนี้ล่ะ” กู้อี๋หานยิ้มพลางถาม
พอเถี่ยตั้นได้ยินเสียงของกู้อี๋หาน ก็หันขวับพร้อมเบรกตัวโก่งจนเกือบจะล้ม
พอยืนได้มั่นคง ก็รีบวิ่งมาข้างกายเธอทันที แล้วเอ่ยอย่างดีใจว่า “อาสะใภ้ เลิกงานแล้วเหรอครับ!”
มุมปากของกู้อี๋หานยกยิ้ม ยื่นมือไปลูบหัวเถี่ยตั้น ควักลูกอมนมกระต่ายขาวหกเม็ดออกจากกระเป๋าแล้วยื่นให้เขา