ตอนที่ 194 วันขึ้นหนึ่งค่ำ

ปี 1971 ผ่านพ้นไปทีละวัน ๆ เช่นนี้เอง

เช้าตรู่วันชิวอิก

กู้อี๋หานหยิบเสื้อนวมที่พาดอยู่บนเก้าอี้ขึ้นมา สวมใส่อย่างสั่นสะท้าน พลางทอดถอนใจว่าอย่างไรเสียในผ้าห่มก็อุ่นที่สุด

เธอเดินออกจากห้องรับแขก ประจวบเหมาะกับเห็นคุณย่ากู้กำลังแจกลูกอมให้ฝูงไอ้หนุ่มตัวแสบที่มารวมตัวกันอวยพรปีใหม่ที่บ้าน

เธอกระทืบเท้าเบา ๆ มองดูรองเท้านวมฝีมือคุณย่ากู้ที่สวมอยู่บนเท้า รู้สึกสบายอย่างยิ่ง

“ย่า ฝูงเด็กพวกนี้ท่านรู้จักหมดเลยเหรอ”

คุณย่ากู้ได้ยินเสียงหลานสาว หันกลับมายิ้มหึ ๆ มองเธอ “รู้จักสิ พวกเธอสองสามีภรรยากลางวันไม่อยู่บ้าน พวกเขามาวิ่งเล่นแถวนี้บ่อย ๆ”